بهاران خجسته باد
جشن نوروز از كهنترين آداب و رسوم ايراني است كه به شهادت گزارشهاي تاريخي ريشه در ايران باستان پيدا ميكند. زيباپسندي و طبع لطيف ايرانيان را ميتوان مهمترين علت اين انتخاب نيكو به عنوان سرآغاز «سال نو» دانست.
شكوفايي طبيعت، دلپذيري و لطافت هواي بهاري و الهام بخش بودن زمزمه ترنم باران فروردين ماه به همراه دهها جلوه ديگر از هنر آفرينش، از اين فصل سال زيباترين مقطع زندگاني را آفريده است.
اين همه نيكويي و نيك پسندي آنگاه به بالاتریي ارزش رسيد كه فرهنگ غني ايران با معارف سعادت آفرين اسلام عجين شد و چشمهاي حقيقت بين را از تماشاي مظاهر تحول طبيعت به انقلاب باطن رهنمون ساخت.
از نظر اسلام، نوروز و بزرگداشت آن نه تنها مذموم و نكوهيده نيست كه بهانهاي فرخنده براي هر انسان خردمند است تا بتواند شتابي افزونتر در پيمودن راه دراز معنويت پيدا نمايد. نه فقط نوروز، كه هر زمان و مكان ديگري نيز كه آدمي را به بلاي غفلت دچار سازد و او را مشغول لهو و لعب نمايد ناپسند است. اين ماييم كه ميتوانيم اين مناسبتها را به «عيد واقعي» تبديل كنيم يا نه.
توصيهها و سفارشهايي كه امامان معصوم (ع) در پاسخ به سوالاتي كه پيرامون عيد نوروز كردهاند همگي در همين راستا بوده و نبايد از آن غافل ماند. دوري از اسراف و تجمل گرايي، اجتناب از تفاخر و خودبزرگنمايي، صله ارحام و بازديد از آشنايان، رفع كدورتها و قهرها، احسان به والدين و سالمندان، محاسبه عملكرد مادي و معنوي در سال گذشته، برنامهريزي و تصميمگيري جدي براي سالهاي آينده، محبت به كودكان و سفرهاي كوتاه و بلند از جمله سنتهاي حسنه نوروز است كه ميتواند آن را براي ما به «عيد» واقعي تبديل كند، همان چيزي كه در دعاي كوتاه و درسآموز هنگام تحويل سال، از آن به عنوان «احسن الحال» ياد شده است.
اما در اين ميان توجهي دوباره به محرومان و نيازمندان ارزش بالاتري دارد. قرين بودن جشن نيكوكاري با عيد نوروز براي ملت ما هميشگي است. نبايد هيچگاه از امداد و كمك به دستهاي لرزان و نيازمند غفلت كرد و خوشي و سرور شخصي و خانوادگي، دردها و حاجتهاي پابرهنهها را فراموش سازد.
اين خجسته عيد را به همه نيكانديشان روزگار و به مردم سربلند و نجيب
ايران ، به ويژه خانوادههاي عزيز شاهد ، جانبازان و آزادگان و فرهنگیان عزیز
و تمامي عاشقان دين و انسانيت تبريك و تهنيت ميگوييم.
